از کسب و کار الکترونیک تعاریف متعددی ارائه گردیده است  برخی از آنها به شرح زیر می باشد.

1 -  کسب و کار الکترونیک وسیله ای که مسیر رسیدن بنگاههای اقتصادی را  به بازار تجارت هموار می سازد. مسیری که مشتریان در آنجا اقدام به خرید کالا و خدمات می کنند؛
2- کسب و کار الکترونیک وسیله ای است که به استفاده کنندگان آن امکان رسیدن به مشتریان موثر و کارآمد را در بستر شبکه الکترونیکی فراهم می سازد؛
3- کسب و کار الکترونیک توانایی هدایت تجارت از طریق شبکه های الکترونیک نظیر اینترنت و شبکه جهانی است.

 

تجارت الکترونیک:
براساس تعریف دفتر توسعه جامعه اروپا(
OECD ) به طور کلی تجارت الکترونیک، معاملات را در ارتباط با فعالیتهای تجاری افراد و سازمانها شکل می دهد. این فعالیتها براساس پردازش و انتقال اطلاعات دیجیتالی (متن، صدا و تصاویر) مبتنی هستند.
تجارت الکترونیک، به مجموعه فعالیتهایی اطلاق می گردد که مستقیماً به وسیله ارتباطات الکترونیکی (شبکه ای) پشتیبانی می شود.

 

 

تفاوت کسب و کار الکترونیک و تجارت الکترونیک :
کسب و کار الکترونیک به مفهوم کلی شامل به کارگیری فناوریهای جدید برای برقراری ارتباطات زنجیره ای بین سازندگان، فروشندگان، عرضه کنندگان و به طور کلی ارایه دهندگان کالا و خدمات از یک سو و خریدار و مصرف کننده و یا به طور کلی مشتری از سوی دیگر است و نتیجه آن اتخاذ تصمیمهای بهتر، بهینه سازی کالا و خدمات، کاهش هزینه ها و گشودن کانالهای جدید است. ولی تجارت الکترونیک به هر شکلی از نقل و انتقالات در تجارت اطلاق می شود که در آن طرفین، بیشتر از طریق الکترونیکی با یکدیگر در تماس هستند تا از طریق نقل و انتقالات فیزیکی. به عبارت دیگر، تجارت الکترونیک زیربخشی از کسب و کار الکترونیک در سازمانها است، زیرا در کسب و کار الکترونیک، شکل الکترونیکی کلیه فرایندهای کسب و کار سازمان از قبیل تولید، تحقیق و توسعه امور اداری، مالی، مدیریت نیروی انسانی، پشتیبانی و تجارت مطرح است. در حالی که در تجارت الکترونیک تنها فرایند تجارت سازمان به صورت الکترونیک یک جزء بنیادی از کسب و کار الکترونیک به حساب می آید.

کسب و کار الکترونیک باعث می شود تا فرایندهای تجارت، روابط و دادوستد جهانی گردد. محیط تجاری شرکت، ممکن است، شامل یک شبکه جهت دسترسی به سازمانهای عمومی یا شبکه هایی که با محافظت خاص برای دسترسی افرادی خاص طراحی شده و یا حتی شبکه داخلی باشد که برای دسترسی افراد و کارمندان داخل شرکت طراحی شده است. کسب و کار الکترونیک تنها قراردادن یک صفحه شبکه ای نیست. بلکه محیط مدلهای تجاری اعم از تجارت با کارمندان، مشتریان، تامین کنندگان و شرکا است.

 

تعریف ۱: دریک تعریف ساده ، تجارت الکترونیک را می توان انجام هر گونه امور تجاری و بازرگانی از طریق شبکه جهانی اینترنت بیان کرد.

در یک تعریف دقیقتر:

    تجارت الکترونیک یعنی انجام معاملات از طریق شبکه،یا خرید و فروش محصولات و خدمات از طریق فروشگاههای اینترنتی وب.

    این امور می توانند شامل خرید و فروش عمده یا خرده کالاهای فیزیکی و غیر فیزیکی مانند محصولات غذایی یا نرم افزارهای کامپیوتری و ارائه خدمات به مشتریان نظیر مشاوره های پزشکی یا حقوقی و یا دیگر موارد تجاری مانند تبادل کالا با کالا ، راه اندازی مناقصات و مزایدات باشد.

 

تعریف ۲:  سازمان توسعه و همکاریهای اقتصادی (OECD)، تجارت الکترونیک را چنین تعریف کرده است: « انجام تجارت کالاها و  خدمات از طریق تار جهان گستر،‌ چه آن دسته از کالاها و خدماتی که قابلیت ارایه و تحویل از طریق تار جهان گستر را دارند و خواه آنهایی که این قابلیت در آنها وجود ندارند» (Janathan Coppel 2000).


تعریف ۳:  در تعریفی دیگر تجارت الکترونیک خرید و فروش کالاها، خدمات و اطلاعات با استفاده از شبکه‌های رایانه­ای از جمله تار جهان گستر ارایه شده است. (
Turban , 2002)


تعریف ۴: « ونیستون کالاکاتا»(Whinston , Kalakata) تجارت الکترونیک را از چهار منظر زیر تعریف می کند:
1-  دیدگاه ارتباطی: تجارت الکترونیک ارایه دهندة اطلاعات، محصولات / خدمات یا پرداختها از طریق خطوط تلفن، شبکه‌های رایانه­ای و یا هر وسیلة الکترونیک دیگر است.
2- دیدگاه فرایند کسب و کار: تجارت الکترونیک کاربردی از فناوری در خودکار کردن معاملات تجاری و جریانهای کاری است.
3
- دیدگاه خدماتی: تجارت الکترونیک ابزاری است که علایق و خواسته‌های شرکتها، مشتریان و مدیریت را مخاطب قرار داده و اداره می‌کند، از هزینه‌های خدمات می کاهد، کیفیت کالاها را بهبود می‌بخشد و سرعت تحویل کالا را افزایش می‌دهد.
4- دیدگاه برخط: تجارت الکترونیک ظرفیتی برای خرید و فروش محصولات و اطلاعات و همین­طور سایر خدمات پیوسته بر تار جهان گستر را فراهم می‌سازد.
واضح است که تجارت الکترونیک در بسیاری از زمینه‌ها قابل توصیف است. اما شاید مفیدترین توصیف آن با تجارت ارتباط پیدا می‌کند
.

 

 

از مجموعه تعاریف ارائه شده فوق می توان نتیجه گرفت كه زمینه های كاربرد تجارت الكترونیك بسیار گسترده تر از مبادله كالا و خدمات و وجوه است و در تعریف آن و تعیین سیاستهای مورد نظر باید علاوه بر كاربرد های بالفعل به كاربردهای بالقوه آن نیز توجه داشت. ویژگیهای تجارت الكترونیكی عبارتند از:

 

- جهانی نمودن تجارت

- برداشتن محدودیتهای زمانی و مكانی

- كاهش قیمت منابع جهت خرید

- افزایش درصد فروش

- دسترسی آسان به اطلاعات لازم

- كاهش چشمگیر هزنیه های معاملاتی

- كاهش هزینه های زمانی معاملات

و بسیاری دیگر از مزایای تجارت الكترونیكی كه ارزش آنها به بیش از هفتصد ملیارد دلار رسیده و پیش بینی می شود از رشد بسیار چشمگیری در حدود سالانه 70 درصد برخوردار شود.

 

از طرف دیگر كسب و كار الكترونیك و تجارت الكترونیكی دو واژه متفاوت می باشند كه البته در واقع تجارت الكترونیكی زیر مجموعه كسب و كارالكترونیكی  می باشد.

فرمول كسب و كار الكترونیكی به شرح زیر می باشد:

 

E-Business= EC + BI + CRM + SCM + ERP

 

به طوری كه كسب و كار الكترونیكی شامل تجارت الكترونیكی (EC) + هوشمندی شركتها (BI) + مدیریت روابط با مشتری (CRM) + مدیریت بر زنجیره تامین  (CSM) + برنامه ریزی منابع شركت (ERP)  را شامل می شود.به طور خلاصه كسب و كار الكترونیكی تلفیق سیستم ها و فرآیندها و زنجیره های تامین و كل بازار با استفاده از اصول و فن آوری های مرتبط با استفاده از ابزار اینترنت می باشد كه در هشت بخش ارائه می گردد:

1- شركت با مصرف كننده    Business-to-Consumer  =  B2C 

2- شركت با شركت Business-to-Business  =  B2B       

3-مصرف كننده با مصرف كننده    Consumer-toConsumer   C2C         

4- شركت با دولت     Business-to-Goverment     B2G

5- دولت با مصرف كننده       Goverment-to-Consumer     G2C     

6- شركت با كاركنان    Business-to-Employment  =  B2E 

7- شخص با شخص    Person-to-Person  =  P2P 

8- مصرف كننده با شركت    Consumer-to-Business  =  C2B 

 

 

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 28 بهمن 1387    | توسط: رضا رئیس زاده دهکردی    | طبقه بندی: کسب و کار الکترونیک،     | نظرات()